ලාංකීය සමලිංගිකයන්ට නිසි තැන ලඟදීම අලුත්ම විස්ථර මෙතනින් කියවන්න

මම සමලිංගික කෙනෙක්ද?

ගැහැනු ළමයෙක්ගේ හිත තවත් ගැහැනු ළමයෙක්ට නැත්නම් පිරිමි ළමයෙක්ගේ හිත තවත් පිරිමි ළමයෙක්ට ඇදිලා ගිය පළියට එයා සමලිංගික කෙනෙක් කියලා කියන්න බැහැ.

ගොඩක් වෙලාවට ඒ වගේ හැඟීම් ටික කාලෙකින් නැති වෙලා යනවා.

අවුරුදු 16ක් වයස ලිසෙට් කියන යෞවනියගේ හිතත් තව ගැහැනු ළමයෙක්ට ඇදිලා ගියා. හැබැයි කාලයත් එක්කම ඒ හැඟීම නැති වුණා. ඒ ගැන ලිසෙට් මෙහෙම කියනවා. “ඉස්කෝලෙදී මං ඉගෙනගත්තා නව යොවුන් වියේදී හෝමෝන වැඩ කරන විදිහ නිතර නිතර වෙනස් වෙන නිසා හැඟීම් හරි ඉක්මනට වෙනස් වෙනවා කියලා. ඒ නිසා ගැහැනු ළමයෙක්ගේ හිත තවත් ගැහැනු ළමයෙක්ටත් පිරිමි ළමයෙක්ගේ හිත තවත් පිරිමි ළමයෙක්ටත් ඇදිලා යන්න ඉඩකඩ තියෙනවා. හැබැයි ඒ වගේ හැඟීම් තියෙන්නේ ටික දවසයි. අනිත් යෞවනයොත් ඒ ගැන දැනගෙන හිටියා නම් ඒ වගේ හැඟීම් ඇති වුණාම එයාලා සමලිංගික අය කියලා හිතන්න ඉක්මන් වෙන්නේ නැහැ.”

කොයි පාරෙද යන්නේ කියලා කල්පනා කරන යෞවනයෙක්
ලිංගික දේවල් ගැන සමාජයේ තියෙන විකෘති අදහස් පිළිගෙන ඒ විදිහට ජීවත් වෙනවාද නැත්නම් දෙවිගේ උසස් ප්‍රමිති අදාළ කරගන්නවාද? තීරණය ඔයා අතේ
හැබැයි සමලිංගික හැඟීම් කාලයත් එක්කම නැති වෙලා යන්නේ නැත්නම් මොකද කරන්නේ? සමලිංගික ඇසුර දෙවි තහනම් කරලා තියෙන එකෙන් දෙවි කරලා තියෙන්නේ ලොකු අසාධාරණයක් කියලා ඔයාට හිතෙනවාද?

ඒක අසාධාරණයක් කියලා ඔයාට හිතෙනවා ඇත්තේ ලිංගික ආසාවන් ඇති වුණාම ඒක හිතේ තියාගෙන ඉන්නේ නැතුව ඉටු කරගන්න ඕනේ කියලා සමාජයේ තියෙන වැරදි මතය නිසා වෙන්න ඇති. හැබැයි බයිබලයේ පැහැදිලිවම කියන්නේ වැරදි ලිංගික ආසාවන් ඇති වුණාම ඒවා පාලනය කරගන්න කියලයි. හැම කෙනෙක්ටම තමාව පාලනය කරගන්න හැකියාව තියෙනවා.

සමලිංගික ඇසුර දෙවි තහනම් කරලා තියෙන එක අසාධාරණ නැහැ. මොකද ඒ වගේ තහනමක් දෙවි දාලා තියෙන්නේ සමලිංගික අයට විතරක් නෙමෙයි. ගැහැනු කෙනෙකුයි පිරිමි කෙනෙකුයි අතරේ වැරදි ලිංගික ආසාවන් ඇති වෙනවා නම් ඒවාත් පාලනය කරගන්න ඕනේ කියලා බයිබලයේ කියලා තියෙනවා. (1 කොරින්ති 6:18) හුඟක් අය ඒ වගේ වැරදි ලිංගික ආසාවන් පාලනය කරගෙන තියෙනවා. එහෙමනම් සමලිංගික හැඟීම් තියෙන අයටත් දෙවිට කීකරුව ජීවත් වෙන්න උවමනාවක් තියෙනවා නම් එයාලගේ හැඟීම් පාලනය කරගන්න පුළුවන්

දුටු ගැමුණු රජුගේ බිසව ගැන අලුත්ම ඉතිහාස කතාව මෙන්න

ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ වැදගත්ම රජෙකු වූ දුටුගැමුණුගේ (ක්‍රි.පූ. 161-137) බිසව ගැන ජනප්‍රවාද, වංශකතා, ලෙන්ලිපි අනුව තොරතුරු විමංශනයක්‌ මෙහිදී කෙරෙයි. දුටුගැමුණු රජුගේ පෙර භවය හා මතු භවය පවා මහාවංශකරු සවිස්‌තරව දැක්‌වුවත් ඔහුගේ බිසව ගැන සටහනක්‌ නොයෙදීම අභිරහසකි. හේතුව ගැමුණු රජුගේ බිසව රාජවංශයයි නොගැළපෙන සාමාන්‍ය කාන්තාවක්‌ වීම දැයි සැක හිතෙයි.

දුටුගැමුණු රජුට 16000 පුර ස්‌ත්‍රීන් පිරිවර ගිය බව ථුපවංශය කියයි. දුටුගැමුණු රජු මළ පසු රජුගේ නාටිකාංගනාවන් රජුගේ ඔටුන්න ගැල වූ ස්‌ථානය මකුටමුත්තශාලා නම් වූ බව මහාවංශය (32(79) කියයි. ඔහුගේ මතු ජන්මය මහාවංශය මෙසේ කියයි. කාවණ්‌තිස්‌ස මතුකල මෙතේ බෝසතුන්ගේ පියා වෙයි. විහාර දේවී මව වෙයි. ගැමුණු මෙසේ බෝසතුන්ගේ දකුණත් සව් වන අතර තිස්‌ස වමත් සව් වෙයි. සාලිය මෙසේ බෝසත් පුතා වන අතර අනුලා බිසව මෙතේ බෝසතුන්ගේ බිසව වෙයි.

ගැමුණු කුමරු පියාට අකීකරුව මලය රටට පලාගිය බව වංශකතා කියයි. ජනප්‍රවාද අනුව ගැමුණු කුමරු වෙස්‌වලාගෙන අවුරුදු 12 කොත්මලේ කොටගේපිටියේ ගමේ ජීවත් විය. කොටගේපිටිය ඌරු පැලැස්‌සේ ගමගෙදර ජීවත් වූ ඔහු එකල ගුත්තා නමින් හඳුන්වනු ලැබීය. ඔහු එකල අස්‌වැද්දුවෙල රජතලාවෙලයි. ඒ කුඹුරුයාය අසළ කුමරු සිටි ලෙන් තවම ඇත. ඒ අසළ පිහිල්ලකි. සළුපිළි වැනු තැන සළුගලයි. ඌරු පැලැස්‌සේ ගමරාළ විසූ වීසුරු ගෙදර බාල දියණිය වූ රන් මැණිකා කුමරුට ආදරය කළාය. වැඩිමල් දූ කළුමැණිකා ඔහු නුරුස්‌සයි. කුමරු මාස්‌වෙල වෙල්යායේ සී සාමින් සිට රන්මැණිකාගේ උකුල මත නිදා සිටිද්දී රජකම ලැබීම ගැන සිහිනයක්‌ දැක ඇත, සිහිනය තේරුම් කළේ පොන්නා නැකැත්තාය. ඔහුට රජකමට ඇතා දණගැසුවේ පුසුල්පිටිය දාගැබ ළඟදීය. කුමරු මෙහිදී කලක්‌ ආදරය කළ රන්මැණිකා තම බිසව ලෙස මාගමට කැඳවා ගෙන ගිය බව ජනකවි දෙකක එයි.

“දුල ගාමිණි කුමරු කරනට කාර සුබ – කළුමැණිකේ පින් නොකළේ මන්ද නුඹ

හෙළිදිව කිරුළට පියාගෙන් මෙදින ලැබ – රන්මැණිකෝ රජ කරන්නට නැඟනු නුඹ”

“දන් පින් කරන අයටයි සොද රජවන්ට – අනේ බැරිවේවි කළුමැණිකට යන්ට

ආලෙන් සිටය සැමදා නුඹ සරි =මෙමට – රන් මැණිකෝ නැඟපන් මාගම යන්ට”

වංශකතා අනුව ගැමුණුගේ බිසවක්‌ ගැන නොඑයි. නිළියන් සිටි බව එයි. ජනප්‍රවාද අනුව ඔහුගේ බිසව වූයේ කොත්මලේ කොටගේපිටියේ ඌරුපැලැස්‌සේ ගමරාළගේ දූ වූ වීසුරු ගෙදර රන්මැණිකාය. රාජ බිසවක්‌ වීමට ක්‍ෂත්‍රීය වංශික කුමාරිකාවක්‌ මීට අවශ්‍ය නිසා වංශකතා ගැමි තරුණියක වූ රන්මැණිකා ගැන නිහඬවූවාදැයි සිතිය යුතුයි. කැකිරාවේ කොස්‌ස ගමකන්ද ලෙන් ලිපියක දුටුගැමුණු රජුගේ බිසවක්‌ ගැන කියවෙයි. රාජකීය ආසියාතික සංගම් 36 කලාපයේ හා මහාචාර්ය පරණවිතාන සංස්‌කරණය කළ “ලංකාවේ බ්‍රාහ්මී ලෙන්ලිපි” ග්‍රන්ථයේ අංක 193 ලෙස කොස්‌සගම කන්ද ලෙන් ලිපිය පළ වී ඇත. “මහ රක්‌ඨහ ගාමිණී අභය දෙවනපියතිශ රමණී බිරිය මිලකනිග විහාරේ කාරිනෙ කතිය” (දෙවනපියතිශ ගාමිණී අභය රජුගේ රමණීය බිසව පු කති මි ලක්‌ඛතිස්‌ස විහාරය කරවීය). මෙහිදී ගැමුණු රජුගේ බිසවගේ නම කති ලෙස ගතහොත් ඇය ලෙන්ලිපි අනුව ඇය වෙනත් බිසවකි. රමණි යනු බිසවගේ නම ලෙස රමණී මිලක්‌ඛතිස්‌ස විහාරය කළ බව ගත හැකි නම් රමණි යනු ජනප්‍රවාදවල සඳහන් රන්මැණිකා විය නොහැකිදැයි අනුමාන කළ හැක. කොස්‌ගම කන්දේ තවත් ලෙන් ලිපියක්‌ ඇත. පරණවිතාන මහතා “ලංකාවේ බ්‍රාහ්මී ලෙන්ලිපි” ග්‍රන්ථයේ අංක 194 ලෙස හඳුන්වන මේ ලිපිය විනාශව ඇත.

එල්ලාවල මේධානන්ද හිමි “දුටුගැමුණු මහ රජතුමා” ග්‍රන්ථයේ “කතී” යන නම කැති නැකත අනුව දුන් එකක බව කියයි. “රමණී කතී” යන ලෙන්ලිපි නාමය ජනප්‍රවාදවල එන රන්මැණිකා බිසවගේ නමේ ඡායාව ඇති බව (පිටුව 101) එතුමා කල්පනා කරයි.

කොස්‌සගම කන්ද ලිපිය අනුව ගැමුණු රජුගේ බිසව “කති” ලෙස ගතහොත් “කති” යනු විහාර දේවිය විසින් කටියාව ජනපදය පාලනයට පත් කළ රාජවංශික කුමාරිකාවක්‌ බව “ගැමුණු රජුගේ දෙවන බිසව “කටී” නම් කවි පොතක කියවෙයි. ඒ අනුව විහාරදේවියගේ අනුමැතිය ඇතිව පණ්‌ඩුකාභය පරපුරෙන් පැවත එන කති කුමරිය සමඟ ගැමුණු කුමරු විවාහ වූ බව එහි කියවෙයි. අද “කටියාව” ජනපදය ඇය විසූ ප්‍රදේශය බව එහි කියවෙයි.

මොණරාගල පොතුවිල් පාරේ පියන්ගල ලෙන්ලිපි දෙකක්‌ අනුව දුටුගැමුණු රජුට “රජිතා” නම් බිසවක්‌ විය. පියන්ගල ලෙන්ලිපි දෙකෙහි එන “දෙවන පිය මහරජ ගාමිණී අභය” යනු දුටුගැමුණු රජු බව පරණවිතාන මහතා කියයි. පියන්ගල ලිපියක්‌ අනුව දෙවන පියතිස්‌ ගාමිණි අභය රජුගේ බිසව වූ රජිතාගේ නෑයෙකු වන දනසුමන භික්‍ෂුන්ට ලෙනක්‌ පුදයි. පියන්ගල දෙවන ලිපිය අනුව ගැමුණු රජුගේ දුවක්‌ පරුමක දුට සුමග විවාහ ව ඇය ලෙනක්‌ පුදයි. මේ දෙවන ලිපිය අනුව ගැමුණු රජුට දුවක්‌ වූ අතර ඇය පරුමක දුට සුමන සමඟ විවාහ විය. මහාවංශය සඳහන් කරනුයේ දුටුගැමුණුගේ පුත් සාලිය කුමරු ගැන පමණකි. පියංගල ලෙන් ලිපියේ කියවෙන රජිතා බිසව ගැමුණු රජුගේ අග බිසව වීමට ඉඩ ඇති බව එල්ලාවල මේධානන්ද හිමි දුටුගැමුණු මහරජතුමා ග්‍රන්ථයේ කියයි. (පිටුව 102)

එල්ලාවල මේධානන්ද හිමිගේ “නවතම ශිලා ලිපි ගවේෂණ ග්‍රන්ථය” අනුව අගබිසව රක්‌ධිනය. රජුට දාව ඇය ලැබූ දියණිය අභිතිශ (පිටුව 20) වෙයි.

සාලිය කුමරුට රජකම නොලැබීමට එක්‌ හේතුවක්‌ ඔහුගේ මව රාජකීය පරපුරේ බිසවක්‌ නොවීමයි. එයද එක්‌ හේතුවකි. එසේ නම් සාලියගේ මව ගැමුණු රජුගේ තවත් බිසවකි.

ගැමුණු රජුගේ පුත් අයශිව කුමරු ගැන ලෙන්ලිපිවල එයි. අයශිවගේ මව ගැමුණු රජුගේ තවත් බිසවක්‌ වීමට ඉඩ ඇති බව “දුටුගැමුණු රජතුමා” (පිටුව 116) ග්‍රන්ථයේ දී එල්ලාවල හිමි කියයි.

මිහන්තලේ අංක 18 හා 19 ලෙන්ලිපිවල අභය ගැමුණු නම් රජෙකු ගැන කියවෙයි. ඒ ලිපිවල කියවෙන්නේ දුටුගැමුණු රජු ම නම් ඔහුට ක්‍රිෂ්ණා නම් බිසවක්‌ විය. “නවතම ශිලාලිපි ගවේෂණ” ග්‍රන්ථයේ දී (පිටුව 20) එල්ලාවල මේධානන්ද හිමි ඒ බව අනුමාන කරයි.

තවත් ජනප්‍රවාදයක්‌ අනුව දුටුගැමුණු රජුගේ බිසව වූයේ අනුරාධපුර රජකළ එළාර රජුගේ දුවකි. ථූපවංශයේ ඇතැම් පිටපත් අනුව ගැමුණු රජගේ මරණයට හේතු වූයේද පෙම්හබයකි. (මහාවංශය කියවන විට දුටුගැමුණු රජු මැදිවියේ හදිසියේ මියගිය බවක්‌ පැහැදිලිව ම හැඟෙයි) ථුපවංශය ඇතැම් පිටපත් අනුව රුවන්වැලිසෑය වැඳීමට නාලොවින් එන නාග කන්‍යාවක්‌ දැක දොරටු පාලයා ඒ බව රජුට දැන්වීය. රජු සැඟ වී සිටින විට නාග කන්‍යාවන් හතක්‌ මතුවිය. පළමු නාග කණ්‍යාව අල්ලා ගත් විට ඉතිරි හයදෙනා පැන ගියහ. නාකෙල රජුගේ බිසව බව කියා වරදක්‌ නොකරන ලෙස කන්නලව් කළත් රජු ඇයගෙන් ආශා සංසිදවා ගත්තේය. ඇය රජුට අවවාද කර පලාගිය පසු රජු තිසා වැවට නෑමට යැම අත්හලේ නාකෙල රජු පළිගත හැකි බැවිනි. කාලයකට පසු ඒ අමතකව රජු තිසා වැවට දියකෙළියට ගියවිට නාරජු සැඟ වී සිට පහරදීම නිසා ගැමුණු රජු සිහිමූර්ජාව ඇඟුළුවලින් ගෙන ගිය විට මළ බව ථුපවංශය කියයි. ථුපවංශය ඇතැම් පිටපත්වල එන මේ කතාව අනුව ගැමුණු රජු අකල් මරණයක්‌ කරා ගියේ නාග කන්‍යාවකට බැඳි ප්‍රේමයකිනි. ජනප්‍රවාද දෙකක මේ කතා පුවත මඳක්‌ වෙනස්‌ව එයි. ගැමුණු රජ ජයසේන නා රජුගේ බිසව ගැන ආශාවී ජයසේන මරවන ලදුව ඔහු නයෙකු වී ඉපද ගැමුණු රජුට දෂ්ඨ කර මැරූ බව එක්‌ කතාවකි. තවත් කතාවක්‌ අනුව රජුගේ මල් උයනට මල් කැපීමට ආ නාග කන්‍යාවක්‌ රජු තම මෙහෙසිය කර ගන්නා ලදී. කවර වෙලාවක දෂ්ඨ කළවිට විෂ උග්‍රවේදැයි රාජ වෛද්‍ය කපුරුනාථගෙන් විමසා ඒ මර වෙලාවට රජුට දෂ්ඨ කළේය. වෛද්‍ය කපුරුනාථ බේත් ගසකට අත දිගුකර මියගිය අතර ගැමුණු රජු තනකිරි ඔරුවක බහාලුවද නාග විෂ නිසාම මළේය.

පියන්ගල ලෙන් ලිපියක්‌ අනුව ගැමුණු රජුට දුවකු විය. මහාවංශය ඇතුළු වංශකතා ඔහු පුත් සාලිය ගැන කියයි. සාලියගේ මව කව්ද ජනප්‍රවාදවල එන රන්මැණිකා වීමටද ඉඩ ඇත. ඔහුට රජකම නොලැබීමට හේතුව සාලිය අශෝකමාලා පවා ගැනීම නොව (අශෝකමාලා චණ්‌ඩාල කන්‍යාවක්‌ නොවන බව පරණවිතාන මහතා ඔප්පු කරයි). මව රාජකීය කාන්තාවක්‌ නොවීමද විය හැක. රජකම ලැබීමට මව්පිය උභය කුල රාජවංශික විය යුතුය බව සීගිරි කාශ්‍යප කුමරුන් (478 – 496) කතාවෙන් පෙනී යයි. රන්මැණිකා රාජකීය කාන්තාවක්‌ නොවීම නිසා ඇය ගැන වංශකතා නිහඬ වූ අතර සාලිය කුමරු ඇගේ පුතා නම් ඔහුට රජකම ලබා ගැනීමටද එය එක්‌ බාධකයක්‌ විය.

ජනප්‍රවාද අනුව රන්මැණිකා හා එළාර රජුගේ දුවක්‌ ගැමුණුට බිසව විය. කොස්‌සගම කන්ද ලෙන් ලිපිය අනුව ගැමුණුගේ බිසව කතීය ඇගේ නම රමණී ලෙස ගතහොත් ඇය ජනප්‍රවාදවල එන රන්මැණිකාම විය හැක. පියන්ගල ලිපියක්‌ අනුව ගැමුණුට රජිතා නම් බිසවක්‌ විය. කතී හා රජිතා යනු බිසවුන් දෙදෙනෙකි. ගැමුණු රජුගේ මරණයට හේතුව නාග කන්‍යාව පිළිබඳ කතා පුවතක්‌ ඇතැම් ථුපවංශ පිටපත් හා ජනප්‍රවාදවල එයි. වංශකතා අනුව සාලිය හා පියන්ගල ලිපිය අනුව දුවක්‌ද ගැමුණු රජුට වූ බව පෙනෙයි. “අබිනිග” ලෙන්ලිපි අනුව රජුගේ තවත් දුවකි.

එස්‌. කේ. ජයවර්ධන

මගේ හුස්ම පොද මේ ලොකෙට ගේන්න ඇගේ හුස්ම පොද සඟවාගත් ඒ ආදරණීය අම්මා ඇයයි ——–"මගෙ උපන් දිනෙ වෙනුවෙන් අපේ ගෙදර කවදාවත් උපන් දින පාර්ටි තිබුන් නෑ අම්මව මතක් කරලා සාංඝික දානයක් දෙනවා හැම වසරකම ඒ දවසට"

බොහො දෙනෙක් එක එක අදහස් දක්වපු ෆොටෝ දෙකක් මන් දැක්කා.උදාරි වර්ණකුල සුරීයගෙ දුවගෙ බර්ත් ඩේ එක දවසෙ පොඩි ලමයි ඉන්න නිවාසෙකට ගිහින් ඒ දරුවගෙ උපන් දිනෙ සමරන ජායාරූප දෙකක්.

සමහරු කියලා තිබ්බා ඒක වැරදි ඒ ලමයින්ට දුක හිතෙනවා කියලා.තව අය කියලා තිබ්බා ලමා නිවාස වල උපන්දින සමරන ගොඩක් අය එහෙම තමයි ඒකෙ වරදක් නෑ කියලා… මට නම් හිතෙන්නෙ ඒ කතා දෙකම හරි කියලයි.

උදාරි කියන්නෙ ජනප්‍රිය නිලියක් නිසා යි මේ ජයාරූප කතාබහට ලක් වෙන්නෙ..බොහො දෙනෙක් මේ වැඩේ කරනවා ඉතින්.උපන් දිනෙ කොහෙ කා එක්ක සැමරුවත් මුලින්ම කේක් එක කපන්න ඕනෙ උපන් දිනෙ තියෙන කෙනයි.මන් නම් හිතන්නෙ එහෙම.

මේ වගෙ දේවල් අනවශ්‍ය අවධානයකට ලක් කරන එකෙන් අර ඒ වගෙ තැනක අර අහින්සක ලමයි එක්ක උපන් දිනෙ දවස ගත කරන එකත් නවත්තලා දාවී.ඉතින් එහෙම තැනක උපන් දිනයක් සමරලා තමුන්ගෙ කේක් එක කපලා නිකා උන්නෙ නෑනෙ අර දරුවො එක්කත් ඒ සතුට බෙදා ගත්තා…
තමුන්ගෙ උපන් දිනයක් සමරන්න අම්මා තාත්තා ලග නැති එක ගැන පුංචි හිත් වලට දුකයි තමයි. ඒත් හැමදාම කාගෙ හරි උපන් දිනයක් ඒ ලමයි එක්ක සැමරෙනකොට ඒක සාමාන්‍ය අත් දැකීමක් වෙනවා.ඔය උදාරි සමරපු උපන් දිනෙ ඒ දරුවො දැකපු එකම උපන් දින සැමරුම නෙමෙයිනෙ.පුංචි ලමයි ට අමුත්තක් වෙන්නෙ පලමු අත්දැකීම විතරයි.. දිගින් දිගටම සැමරෙන ඔය වගෙ උපන් දින පාටි ඒ දරුවන්ට නුහුරු නෑ. ඇත්තම කතාව ජායාරූපයෙ කෝණය හැඟිම්බර උනත් ඒ දරුවොන්ගෙ හිතෙ ඒ වෙලාවෙ තියෙන්නෙ අනේ තමන්ටත් මේ වගෙ රස කෑම බීම හම්බෙනවා නේද කියන එකයි.දරුවො හිතනවා නම් හිතන්නෙ ඔන්න ඔය වගෙ පුංචි පුංචි දේවල්.. වැඩිහිටි අපි වගෙ මහා බැරෑරුම් දේවල් හිතන් නෑ

. මන් අනාථ දරුවෙක් නෙමෙයි. ඒත් මන් ඉපදුන දවසෙ මගෙ අම්මා මැරුන නිසා උපන් දිනෙ කියන වචනෙ ඉස්සරහින් සුභ කියන විශේශණය දාන හැම වෙලේම මගෙ හිත ගැස්සෙනවා. මුල්ම දවස් වල මොන්ටිසෝරියෙ අනික් ලමයින්ගෙ උපන් දින වලට කේක් දෙනකොට මොකක්ද උපන් දිනෙ කියලා අවංකවම මගෙ හිතේ හැඟීමක් තිබ්බෙ නෑ.මන් බලන් ඉන්නෙ හැෆ්ෆි බර්ත් ඩේ සෝන්ග් එකෙන් පස්සෙ මට හම්බෙන රසම රස අයිසින් කේක් කෑල්ල කන්නයි.

මගෙ උපන් දිනෙ වෙනුවෙන් අපේ ගෙදර කවදාවත් උපන් දින පාර්ටි තිබුන් නෑ අම්මව මතක් කරලා සාංඝික දානයක් දෙනවා හැම වසරකම ඒ දවසට.එදාට මන් මොන්ටිසෝරිවත් ඉස්කෝලෙවත් ගිහින් නෑ..ඉතින් කවුරුත් අත්පුඩු ගහලා මන් වෙනුවෙන් කේක් කපලත් නෑ.ඉතින් මන් බලන් ඉන්නෙ ඒ දානෙ දවස වෙනකම්.චුටු කාලෙ දානෙ දවසට ගෙදර ආපු හැමෝම මාව ලගට අරන් මගෙ මුණ අත ගගා මහ අනුකම්පාවෙන් එව්වා මෙව්වා කියවනකොට මට තේරුන් නෑ. මන් ඒ අන්කල්ලගෙ ආන්ටිලගෙ මුණු දිහා බලන් මොනාද මේ හැටි කියවන්නෙ කියලා තේරුම් ගන්න උත්සහ කරා විතරයි.හැම දානයක් දවසෙම තාත්තා මගෙ අතින් ලොකුම ලොකු පාර්සලයක් පුජා කරා හාමුදුරුවන්ට.. හාමුදුරුවන්ට වැදලා මන් ඒක උන්නාන්සෙගෙ අතට දෙනවා.මන් මුලින් මෙන්න මේ චාරිත්‍රෙ ගැන ප්‍රශ්න ඇහුවෙ නෑ.. පස්සෙ එක වසරෙදි විතර ඕන් මන් තාත්තගෙන් ඇහුවා හාමුදුරුවන්ට තෑගි දෙන්නෙ ඇයි තාත්තෙ කියලා??
තාත්තා කීවෙ උපන් දිනෙ නිසා කියලයි.මන් ඉතින් කල්පනා කලේ හාමුදුරුවන්ගෙ උපන් දිනයක් නිසා තමයි මන් එහෙම තෑග්ගක් දෙන්නෙ කියලා හාමුදුරුවන්ට.පස්සෙ පස්සෙ කාලයක් යද්දි මමම තේරුම් ගත්තා උපන් දිනෙ හාමුදුරුවන්ගෙ නෙමෙයි මගෙයි කියලා.

ටික ටික ඉහල පන්ති වලට යද්දි උපන් දින සුභ පැතුම් මටත් ලැබුනා. උපන් දිනෙ දවසට ඉස්කෝලෙ නොගිහින් මඟ ඇරියත් පහුවදා ගියාම පන්තියෙ ලමයි හැෆි බර්ත් ඩේ කියන එක මටත් අලුත් අත් දැකීමක් උනා.නමුත් කාලයක් යද්දි මන් හිනා වෙලා තැන්කිව් කියන්න පුරුදු උනා.

ඉස්කෝලෙදි විශ් කරන අයට තැන්කිව් කීවත් අම්මගෙ දානෙ දවසට ගෙදර ට ඇවිත් ආපහු යන්න හදන වෙලාවට ලොකු අම්මලා පුන්චිලා එහෙම මගෙ ඔලුව ඉබලා සුභ උපන් දිනයක් වේවා කියනවා… ඒ වෙලාවට මන් වට පිට බලනවා ලග පාතක තාත්තා ඉන්නවද කියලා … තාත්තා පේන්න නැත්තම් මන් ඒ අයට තැන්කිව් කියලා හිනා වෙනවා.. තාත්තා හරි ලොකු අයියා හරි බලා හිටියොත් එයාලගෙ මුණ දිහා බලලා බිම බලන් නිකා ඉන්නවා තැන්කිව් කියන්න යන් නෑ…
මන් ඇත්තටම හිතන් හිටියෙ උපන් දිනෙ සමරන එක කාට කොයි හැටි වෙතත් මට තහනම් කියලා… අම්මාගෙ ෆියුනරල් එක දවසෙ චුටී අයියව එක අතකින් වඩන් තාත්තා මිනි පෙට්ටියක ඉන්න අම්මගෙ කකුල් ඉබින ෆොටෝ එකක් අපේ දිහා ෆැමිලි ඇල්බම් එකක තියෙනවා.. ඒක දකින හැම වෙලාවකම උපන් දිනෙ සමරන්න මට තියෙන අයිතිය මොකක්ද කියලා මට හරියට ලැජ්ජ හිතෙනවා…
නමුත් කාලෙකට පස්සෙ මන් වැඩිවියට පත් උනාටත් පස්සෙ එක දවසක් උපන් දිනෙකට තාත්තා මහ රෑ කේක් එකක් අරන් ඇවිත් ඒක මට කපන්නයි කීවා. මන් හිටියෙ අම්මගෙ දානෙ වැඩ නිසා හොදටම හෙම්බත් වෙලා නිදාගෙන.මේ මොකද කේක් කපන්නෙ කියලා ඇහුවම අද ඔයාගෙ උපන් දිනෙනෙ දරුවො කියලා කේක් එක කපන්න පිහිය අතට දුන්නා.. එතකොට මන් උන්නෙ 8 වසරෙ විතර. මගෙ උපන්දිනෙ සමරන්න බැරි එකක් නිසාමද මන්දා ගෙදර කගෙවත් උපන් දින මන් ඉපදුනාට පස්සෙ කේක් කපලා සැමරුනෙ නෑ.. නමුත් ඒ වෙනුවට එයාලා කැමති වෙන දෙයක් එදා දවසෙ ලැබුනා…කේක් එක කපන්න පිහිය අතට දුන්නම මන් ඒක අපේ ලොකු අයියට දුන්නා ඔයා කපන්න කියලා… උපන් දින කේක් කපන අයිතිය ඒ තුන් දෙනාගෙනුත් උදුර ගත්තෙ මමයි කියන වරදකාරි හැඟීම ඒ කාලෙ වෙද්දි දැනුන නිසා මට තනියෙන් කේක් කපන්න හිත හදාගන්න බැරි උනා.
අන්තිමට අපි හතරදෙනාම එකතු වෙලා පිහිය අල්ලන් කේක් එක කැපුවා…නමුත් එදායින් පස්සෙ ආයිම එහෙම සිද්දියක් සිද්ධ උනෙ ත් නෑ.අපි ටික ටික ලොකු වෙනකොට උපන් දිනෙ සමරන් නැති එක ලොකු ගානක් උනෙ නෑ. අපි අම්මගෙ දානෙ හැම අවුරුද්දෙම මැයි මාසෙ 18 වෙනිදා දුන්නා… හැබැයි පහු උන අවුරුදු පහලොවක් තිස්සෙ මන් අලුතින් චාරිත්‍රයක් පටන් ගත්තා… උපන් දිනෙ දවසේ රෑට තනියෙන් කේක් එකක් කපලා උපන් දිනෙ සමරන්න මන් පුරුදු උනා.. මෙදා පාරත් මන් ඒක කලා… මන් ඒක කරන්නෙ ඇත්තටම මන් මූසල කෙල්ලෙක් අවාසනාවන්ත කෙල්ලෙක් ය කියන පශ්චත්තාප හැඟිම මටම ඇති නොවෙන්න ඕනෙ නිසා.අනික් එක මන් එහෙම කරලා ඇත්තටම ලොකු ආත්ම ත්ෘප්තියක් ලබනවා.. කේක් එකක් කපන එක මහ දෙයක් නෙමෙයි ඒත් උපන් දිනෙට කේක් එකක් කපනකොට ඇතිවෙන ෆිලින්ග් එක මාරයි… අමාරු අසයිමන්ට් එකක් කම්ප්ලීට් කරලා සබ්මිට් කරා වගෙ මාරම සැහැල්ලුයි.. ජිවිතෙ එහෙම දේවල් තියෙන් ඕනා… හිතාගෙන ඉන්නවා හැම අවුරුද්දකම උපන් දිනේට කේක් කපන්න තනියමම.අවුරුදු 15 ක් කරන් ආවා වගෙ.

ඉතින් වෙන අයගෙ උපන් දින අම්මලා තාත්තලා නැති ලමයි ඉස්සරහා සමරන එක ට ඒ අයට වෛර කරන්නෙ ඇයි?? මන් නම් මගෙ යාලුවන්ගෙ උපන් දින වලට යන්න මාර ආසයි. මට ඒවට දුක හිතුන් නෑ. මන් ඒ අයට ඉරිසියා කලේ නෑ.. මන් හැමදාම පතන්නෙ ඒ අයගෙ සතුටෙදි මන් සතුටු වෙන එකෙන් මගෙ අම්මත් කොහෙ හෝ ඉදන් සතුටු වෙයි කියලා මන් ගැන…
බොරුවෙන් හිත සනසනවට වඩා ඇත්තට මුණ දෙන්න පුරුදු උනාම ජිවිතේ හරි ම පහසුයි..
එච්චරයි!!…..
Chanya Herath

නදී ගංගා තරණයේ, ඉංග්‍රීසියට හරවලද, එහෙම නැත්නම් ඉංග්‍රීසි සින්දුව සිංහලට හැරෙව්වද ?